Call Us for Consultation 310.123.454.67

Ρήξη συνδέσμων

Ρήξη συνδέσμων γόνατος

Το γόνατο σταθεροποιείται από τέσερεις βασικούς συνδέσμος: τον έσω πλαγιο (MCL), τον έξω πλάγιο (LCL), τον πρόσθιοχιαστό (ACL) και τον οπίσθιο χιαστο (PCL). Η ακαιραιότητα και των τεσσάρων είναι απαραίτητη για την ομαλή λειτουργεία του γόνατος.

Υπάρχει πιθανότητα τραυματισμού κάποιου ή κάποιων από τους συνδέσμους. Η ρήξη αυτών μπορεί να είναι μερική ή ολική. Σε πολλές περιπτώσεις κάποια μερική ή ακόμα και ολική ρήξη μπορεί να αντιμετωπιστεί συντηρητικά, δηλαδή χωρίς χειρουργείο. Σε αυτές τις περιπτώσεις το γόνατο πρέπει να ακινητοποιηθεί με την βοήθεια κάποιου κηδεμόνα (νάρθηκα) για ορισμένες εβδομάδες. Το σημαντικότερο σύμπτωμα που μας οδηγεί στην χειρουργική αποκατάσταση κάποιου ‘η κάποιων συνδέσμων είναι η αίσθηση της αστάθειας, δηλαδή η έλλειψη εμπιστοσύνης στο γόνατό μας κατά την κίνησή του. Σε γενικές γραμμές η θεραπεία τείνει να είναι πιο ‘επιθετική’ σε άτομα μικρότερης ηλικίας και σε αυτούς που έχουν έντονη ενασχόληση με αθλητικές δραστηριότητες που απαιτούν σταθερότητα στο γόνατο.

Ο σύνδεσμος που χρειάζεται πιο συχνά χειρουργική αποκατάσταση είναι ο πρόσθιος χιαστός

Ρήξη Πρόσθιου Χιαστού

Η ρήξη του πρόσθιου χιαστού στο γόνατο μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε άτομο και σε οποιαδήποτε ηλικία, είναι όμως πιο συχνή σε νεαρούς άνδρες ή γυναίκες κατά την διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων. Κατά την στιγμή του τραυματισμού του γόνατος, πέρα της ρήξης του πρόσθιου χιαστού, πολύ συχνα τραυματίζονται και άλλες δομές, οι οποίες, σε πολλές περιπτώσεις,  αναρρώνουν χωρίς χειρουργική επέμβαση. Αυτός είναι ο λόγος που η πλειοψηφία των ορθοπαιδικών χειρουργών δεν αποκατασταθούν άμεσα την ρήξη του χιαστού, αλλά αφήνουν το γόνατο να ‘’ηρεμήσει’’ ορισμένες εβδομάδες πριν την απόφαση για χειρουργική αποκατάσταση.

Ένας κύριος εμβιομηχανικός λόγος της ύπαρξης του πρόσθιου χιαστού είναι η προστασία της ακεραιότητας των μηνίσκων, κυρίως του έσω μηνίσκου. Κατά συνέπεια, σε ρήξη του πρόσθιου χιαστού έχουμε πολύ συχνές κακώσεις των μηνίσκων. Επειδή η κάκωση του μηνίσκου προδιαθέτει στην πρώιμη αρθρίτιδα, η χειρουργική αποκατάσταση του πρόσθιου χιαστού, καθίσταται σημαντική  και μονόδρομος σε εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, για παράδειγμα άνω των 40, δεν είναι απαραίτητη η χειρουργική αποκατάσταση του πρόσθιου χιαστού, εκτός αν υπάρχουν συμπτώματα αστάθειας του γόνατος. Αυτό βέβαια έρχεται πάντα σε συνάρτηση με την προσωπικότητα του κάθε ασθενή  και από τις απαιτήσεις που έχει από το γόνατό του.

Η χρησιμοποιούμενη μέθοδος στην συντριπτική πλειοψηφία των περιστατικών είναι η αρθροσκοπική αποκατάσταση με μόσχευμα από τους ομόπλευρους οπίσθιους μηριαίους  (Hamstrings). Το τελικό αποτέλεσμα χαρακτηρίζεται από πολύ μικρές και κοσμητικά αξιοπρεπής τομές. Σε εξαιρετικές και μόνο περιπτώσεις, όπως σε δύσκολες αναθεωρήσεις ή σε ταυτόχρονο τραυματισμό πολλαπλών δομών,  θα χρησιμοποιήσω ομόπλευρο επιγονατιδικό τένοντα, ετερόπλευρα μοσχεύματα ή από πτωματικούς δότες. Κατά την διάρκεια του γίνεται πάντα έλεγχος όλων των δομών του γόνατος, με μεγάλη έμφαση στην ακεραιότητα των μηνίσκων. Σε περίπτωση ρήξης του μηνίσκου γίνεται προσπάθεια συρραφής αυτού. Σε περίπτωση εκτεταμένης ρήξης γίνεται εκτομή του ρηχθέντως τμήματος.

Μετά το χειρουργείο, πολλά εξαρτώνται αν έχει γίνει μηνισκορραφή ή όχι. Αν δε έγινε, δεν χρειάζεται χρήση κάποιου είδους κηδεμόνας, και αρχίζουμε κινησιοθεραπεία ευθύς αμέσως. Πλήρη φόρτιση επιτρέπεται άμεσα, πόνου επιτρέποντος. Εξιτήριο παίρνουμε την επομένη του χειρουργείου.

Σε περίπτωση μηνισκορραφής, χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε κηδεμόνα για 6 -8 εβδομάδες με σκοπό την προστασία των ραμμάτων. Ο κηδεμόνας περιορίζει την πλήρη κινητικότητα του γόνατος, ενώ επιτρέπεται μόνο η μερική φόρτιση του σκέλους κατά την βάδιση. Και σε αυτή την περίπτωση, εξιτήριο παίρνουμε την επομένη του χειρουργείου.

Σε ορισμένες περιπτώσεις χρειάζεται διεγχειρητική διεύρυνσή του οστού μέσα στο οποίο «φωλιάζει» ο πρόσθιος χιαστός (μεσοκονδύλιος βόθρος) ή επιπλέων εξωαρθρική σταθεροποίηση του γόνατος. Σε αυτές τις περιπτώσεις δίνονται ειδικές μετεγχειρητικές οδηγίες.

Σε κάθε περίπτωση, η επιστροφή σε αθλητικές δραστηριότητες που δεν εμπεριέχουν επαφή με συμπαίκτες (τρέξιμο, ποδήλατο, γυμναστήριο κλπ) επιτρέπεται στους τέσσερεις μήνες. Εξαίρεση αποτελεί το τένις. Πλήρη φάσμα δραστηριοτήτων επιτρέπονται μετά από 6μηνο (Ποδόσφαιρο, μπάσκετ, τένις κλπ)